ABOUT ARTIST

Art Symposium - Residential       Artist Milica Savic       Making of ,,Four horses of the apocalypse

Milica Savic, Visual artist, born in 1988.

Graduated at The Academy of Fine Arts, University of Arts in Belgrade, Serbia (BA and MA).
Milica is mainly engaged in figurative painting with overtones of expressionism and symbolism. Creates by using the technique of oil and acrylic on canvas. Inspiration finds in everyday life – human relations, introspection and psychological analysis of herself and surrounding. Participated at 30 exhibitions of paintings and drawings as well as 7 Fine Art Colonies and Festivals. 

Since 2013 she has been dedicated to artistic work and business management that applied in schools, companies and non-profit organizations. In 2013. was a founder and head professor in Renaissart International art school, as well as Creative Associate of numerous American companies from New York, Miami and Philadelphia. Milica is a member of the board ( Director of Art & Tech ) of 501 (c)(3) nonprofit organization Tesla Science Foundation Philadelphia and New York as well as Member of  Tesla Science Foundation Serbia and Arizona. She is one of the main organizers of Conferences, Art and Diaspora projects within the manifestations of Tesla Science Foundation. 


Milica’s creativity is not solely focused on one branch of art, but it evolved into inclusion, through years of research in different fields of visual arts.
Her inspiration becomes materialized through the techniques that do not require a background and color, rather, it is always directed at a wide range of expression, including painting, sculpture, graphics and photography.
The distinctive expression of this young artist is a projection of the eternal research and a wish to dismantle the boundaries of consistency and determination to reach the ”distant in us” without highlighting the positive aesthetic moment as something necessary in the visual communication.

Guided by the ideals of the High Renaissance as well as numerous Yugoslavian artists, she created a distinctive artistic expression. The time span between their and Milica’s creativity entails a large number of humanity modifications in a cultural and philosophical sense, and it therefore does not exclude the concept of “human soul”, the concept of “apocalyptic” changes as a permanent “chaos” in and around people. In this case, that’s the main initiator of Milica’s idea to ​​turn mentioned idea on canvas into a visible symbol

After spending a time, ( 2014 to 2016 ) in Central America and Catalonia, Milica was faced with intense colors and geometrization of Latin contemporary culture masterpieces. Under the influence of it, She temporary changes visual expression in plastic and colouristic sense but still deals with the same idea  – observation of interpersonal relationships in the rooted life circumstances.


OTHERS ABOUT MILICAS ARTWORK:

Violeta Albero, Historiador del Arte, Cataluña, España
“Enfrente de una pintura de Milica dejas de ser espectador. Sus cuadros te invitan a entrar en ellos,a sentir como ellos, a ser, en cierta forma, ellos.”
“Sus cuadros se pueden recorrer, se pueden trazar distintos caminos en ellos que te llevaran siempre a nuevos y diferentes lugares, sensaciones e ideas.”
” Sus pinturas son espacios íntimos donde figuras desnudas muestran sus interiores, que son los nuestros. Milica sabe llevarnos hastá allí con el vehículo de los colores. Nos hace un recorrido cromático donde podemos reseguir todas las sensaciones de ese cuerpo, las emociones de sus órganos y el peso de sus entrañas.”
“Su obra puede recordarnos la fuerza y el predominio del color en los Fauvistas, pero va más allá…. Puede aturdirnos como el expresionismo alemán, pero no se queda solo con eso. Conecta con lo más profundo de nuestro inconsciente, pero no es su único interés. Su particular estilo nos altera a nivel físico, emocional y mental, atorgandole a sus obras una dimensión integradora de la naturaleza de nuestro ser.”

Alexandra Cole, Artist Designer , New York, NY, USA
,,Milica Savic is a young artist with a mature sense of human nature, in touch with her inner spiritual and sensual world. Using color in a brave and courageous way, she gives the impression of someone who perfectly knows the strength and power of human emotions and passions. Her tendency toward rich and “colorful” colors fits perfectly with the intense emotion that she brings to her work. The artist clearly understands the power, strength and depth of human beings and their behavior, but also the complexity of human relationships. Therefore, Milica manages to capture subtle moments in time, turning them into a powerful experience with the help of an adequate choice of color. Whether it is about showing the beauty of the female body in the form of an act, a moment “in time” of a sensual loving couple , or a sad, yet playful dance of horses, the artist skillfully uses the power of color and manages to get us into the vortex of their fantasies . Although Milica is leaning toward expressionism, she is equally confident experimenting and flirting with other genres.
This exhibition will show the wide range of her professional interests and skills. It remains to be seen how her style shapes, thematically and technically. Through her work, Milica Savic shows an evident talent, and undoubtedly earns the attention of the audience.,,

Boris Mandic, Writer – Novelist, Poet, Belgrade, Serbia 

Uskovitlanost, vrtložnost , usisavanje stvranosti u raskošne predele Sna, kretanje boja divergentnim linijama ( Život opstaje u fleksibilnosti savitljivog kretanja, umire u uskogrudoj jednolinijskoj kretnji, da parafraziramo Tarkovskog) – Nemir koji teži spokoju: Umetnost Milice Savić.
Boje melanholije proizašle iz fantazamgoričnosti putovanja šagalovskog tipa, iščezlim civilizacijama – Svetlost natopljena nežnom setom, poput elegičnog lahora koji nas miluje i Markesovo slikanje tog Svetla Rečima; Ljubav u doba kolere – mesto gde je Milica pronašla ugašenu Zvezdu. Vizija i prirodnost se spajaju u spontanom toku reke koja lagano, bezčujno i tiho ide ka svom zavičaju. Suncu… Umetnost nas izvalcči iz sopstvene ljušture; 

Milica Savić izlazi iz zatvora svojih strahova ulazeći u platno slike: Nijedna njena slika nije naslikana spolja – Subjekat, Objekat, slikanje – čisto slikanje u transcendenciji izlaska u unutrašnjost slike.
Jedinstvena tehnika: Slikanje iznutra.
Njeni crteži su poput tužne fotografije koja hvata tren, u svojoj svesnosti, prolaznosti same – elegična pesma nacrtana preciznim linijama nestalnosti svega što je zarobljeno u ravnodušnom Vremenu. Klimt se tu stalno pojavljuje, kao i Sezan; Ponekad navrati i Markes, da popije kafu sa Šagalom. Huan Miro se šeta platnima osećajući se kao kod kuće.

Prelaz iz jedne faze umetnosti u drugu, Milice Savić, odigrava se u kontinuitetu slojeva što im prethodi – Novo na strunama prethodećeg neponavljanja, bežanje od sebe, da bi se vratila sebi u novoj formi, proklijaloj iz jedne boje mirisa cveta. Hrabro šetanje kroz mikrokosmos duše (Demokrit) u makrokosmos Sveta, na talasima fluidnih boja, čije poreklo trebamo potražiti u bogu Heliosu. U svetlosti izvire i Tama.
Lelujavost, nelinearnost, leandričnost, eteričnost prozirnosti, čvrsto povezano u budni san surove stvarnosti. Da li ima izlaza iz nje?
Mislim da svi mi nalazimo jedni druge kada smo obuzeti teskobom: Miličina Umetnost je odbrana od teskobe, borba u usamljenosti, nastala, paradoksalno, iz tog izvora, prevazilazeći okvir u bojama pružene ruke ljudskosti i empatije.
Kuća Kralja Petra je nedovoljno mala za dovoljno široku, duboku, neukrotivu divlju, estetski elegantno slikarstvo Milice Savić. (Njene slike vibrijaju, struje u konstantnom pokretu – iskaču i sebe, da bi se vratile.) Anksioznost, usamljenost, strah od lanca koji vežu čoveka za prostor neslobode (The Couple) Milica Savić razvija na svojim platnima, pokazujući mogućnost puta: Put u nepoznato, Eden, Atlantidu, El Dorado, Hesperidine vrtove, Sumatru.. (Crnjanski) Leandričnost Miroa, organska pokretna nestatičnost Gaudija u dodiru sa strogoćom elegantne forme Belinija.
Miličin Atelje (Atelje… tiho mesto moje gde se roje misli moje, gde snevanje posdade java…) je neka vrsta kontradiktorne same sebi, Pandorine kutije, gde umetnica čarobnim dodirom oslobodja ptice u njihovom prirodnom letu ka Zvezdama. Sezan – kocke, oblik koji obuzdava vazdušastu lepršavost raskoši boja, ne zatvarajući sile koje stvaraju. Bravura crteža, višeslojnost ide različitim pravcima, a završava se tamo gde i počinje – u Ateljeu – prostoru usamljnog Stvaranja. Atelje je pisana oznaka za stapanje u jedno Milice i mesta njenog poniranja u otvorenost i bezdan Sveta.
Suženost svesti je društveni zakon, nasuprot tome – otvorena svest u pokušaju samosvesti da gleda beskonačnost horizonta. I još dalje, par koraka – gde nijedno oko nije videlo, misao zamislila: čežnja ka nemogućem. Sfera – most konekcije umetnosti i nauke; davanje nauci svrhu i smisao, odvojen od komercijalne halapljivosti večito gladne tendencije za profitom, spas nauke od sila koje je zarobljavaju – povratak nauke samoj sebi – čiste Duhovnosti (Huserl), podsećanje, anamneza (Platon) da je ona proizašla iz čoveka i da njemu pripada.

Jer i ono najbliže je predaleko ljudima, otpevao je Rilke – Milica približava ono najbliže, ali najtežeg za gledati, pokušaj da duboko zavirimo u lavirint naših strahova i demona. Ali gde je opasnost, raste i spasonosno.  Milica Savić igra u plesu talasa po oštrici noža nošena vizijom o mogućnosti izlaska iz tamnice sebe u čistu Otvorenost – Slobodu!Njena umetnost rađa samu sebe u nesvesnosti prirode i zagrljaju sa Snovima Slobode. Lagum (Svetlana Velmar-Janković) je mračno mesto odsustva svetlosti. 

Umetnost Milice Savić isijava bojama Nade mogućnost izlaza iz minotaurovskog lavirinta Tame.

Andjelka Bojovic, Former Rector of Belgrade University of Arts, Professor at Academy of Fine Arts, Belgrade, Serbia 

”Milicin umetnicki rad, iako se moze razdvojiti u dve celine, naizgled raznorodne, upućuje na različite polove iste ličnosti i pored figurativno izraženog sadržaja iskazuju lično, emotivno, ponekad, do stepena erupcije.

Predstava konja, u kovitlacu, snažnom energetskom delovanju, crtačkim i slikarskim zamahom, jakim koloritom, jesu unutrašnja sukobljena stanja procesa stvaralaštva Milice Savić. Konj je kroz istoriju večita umetnička inspiracija, ali ona uspeva da svoju predstavu o njemu plasira posmatraču najuzbudljivije moguće, što će publici predstavljati duhovno ispunjenje.

Sa druge strane, umetnica portretskim predstavljanjem čoveka – žene u sasvim drukčijem maniru i nameri, posmatraču nudi analitički apstrahovanu predstavu u jačem koloritu sa naglašenom težnjom intimnosti. Lica koja se dodiruju jesu svekolika potreba za nežnošću, čulnošću i zajedništvom. Bojeni kolorit je učvršćen crtačkim više omeđenim , poput vitraža, crnim pasažima, koji pojačavaju opšti utisak namere autora. 

Umetnicko stvaralastvo Milice Savić jeste ogledalo njene sopstvene ličnosti, koja vapi za novim iskustvima, spoznajama i doživljajima. Avanturistički duh se teško zaustavlja, zapravo, pobuđuje na otkrivanje novih slikarskih senzacija, koje su smisao snažnog umetnočkog stvaralaštva.”

Marcello Lala, Giornalista pubblicista, ,,Il Napoletano,, Console onorario della Repubblica di Serbia, Napoli , Italia

,,Milica Savic esprime il senso di caos e disperazione che pervade i nostri tempi nelle sue splendide rappresentazioni. Il caos è simile a quello che coinvolse la nostra Pompei nella tremenda eruzione che la rase al suolo. Il caos è quello che si aspetta nella attuale società che corre, corre per avvicinarsi sempre più as esso.”